میدمد صبح و کله بست سحاب
میدمد صبح و کله بست سحاب
میدمد صبح و کله بست سحاب
غزل شماره 13 حافظ شیرازی ( میدمد صبح و کله بست سحاب ) به همراه معنی و تعبیر فال حافظ ، برای مطالعه این شعر زیبا و تعبیر فال آن با سایت تفریحی پارسی سرا همراه باشید.
متن غزل شماره 13 حافظ
غزل شماره 13 حافظ
می دمد صبح و کله بست سحاب
الصبوح الصبوح یا اصحاب
میچکد ژاله بر رخ لاله
المدام المدام یا احباب
میوزد از چمن نسیم بهشت
هان بنوشید دم به دم می ناب
تخت زمرد زده است گل به چمن
راح چون لعل آتشین دریاب
در میخانه بستهاند دگر
افتتح یا مفتح الابواب
لب و دندانت را حقوق نمک
هست بر جان و سینههای کباب
این چنین موسمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب
بر رخ ساقی پری پیکر
همچو حافظ بنوش باده ناب
معنی فال
تعبیر غزل شماره 13 حافظ
در انجام کارها عجله نکنید و با صبوری ادامه دهید که عجله و شتاب به زیان شما تمام خواهد شد. برا رسیدن به مراد دلتان باید از راه پر از سختی گذر کنید که تلاش زیادی می طلبد ، البته نگران نباشید زیرا سرانجام سختی ها به پایان خواهد رسید و به مراد دلتان می رسید.
سعی کنید که حق دیگران را پایمال نکنید چون باعث می شود گره در کارهایتان بیافتد. غصه بیهوده نخورید که سختی ها به زودی به پایان خواهد رسید و زمان همه چیز را درست می کند و در نهایت مشکلات حل خواهند شد و به مقصود خود خواهید رسید.
منبعی ثبت نشده است.































