ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت

غزل شماره 15 حافظ شیرازی ( ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت ) به همراه معنی و تعبیر فال حافظ ، برای مطالعه این شعر زیبا و تعبیر فال آن با سایت تفریحی پارسی سرا همراه باشید.

متن غزل شماره 15 حافظ

غزل شماره 15 حافظ

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت

و ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت

خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز

کاغوش که شد منزل آسایش و خوابت

درویش نمی‌پرسی و ترسم که نباشد

اندیشه آمرزش و پروای ثوابت

راه دل عشاق زد آن چشم خماری

پیداست از این شیوه که مست است شرابت

تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت

تا باز چه اندیشه کند رای صوابت

هر ناله و فریاد که کردم نشنیدی

پیداست نگارا که بلند است جنابت

دور است سر آب از این بادیه هش دار

تا غول بیابان نفریبد به سرابت

تا در ره پیری به چه آیین روی ای دل

باری به غلط صرف شد ایام شبابت

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت

حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد

صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت

معنی فال

تعبیر غزل شماره 15 حافظ

اگر می خواهید در آینده دچار افسوس نشوید از روزهای جوان نهایت استفاده را ببرید و تنها از خداوند متعال کمک بخواهید و به او پناه ببرید. به توصیه و اندرزهای بزرگان و دلسوزان خود گوش فرا دهید تا دچار پشیمانی نشوید.

بعضی اوقات فکر می کنید که فریب دوستان و اطرافیان به ظاهر دلسوز را خورده اید ، برای تغییر دادن سرنوشت خود باید به خوبی فکر کنید و بعد بهترین راه را انتخاب کنید. مراقب ظواهر دنیا باشید که بسیار فریب دهنده هستند.